ولادت امام صادق عليه السّلام ، نشو و نما ، جريان عمود نور و غيره بطريق پدران بزرگوار آن حضرت است . موقعى كه حضرت على بن الحسين عليهما السّلام از دنيا رفت دوازده سال از عمر امام جعفر صادق عليه السّلام گذشته بود ، امام صادق در سنهء ( 115 ) هجرى در سنّ ( 32 ) سالگى براى امر خدا قيام كرد . حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام تا زنده بود بوجود مقدس حضرت صادق ( راجع به امر امامت ) اشاره ميكرد . بعد از آن بطور صريح امر امامت را براى آن حضرت بيان ميفرمود ، چنان كه زراره و ابو - الجارود روايت كرده‌اند كه امام محمّد باقر در آن موقعى كه صحيح و سالم بود حضرت صادق عليه السّلام را خواست و به آن بزرگوار فرمود : من ميخواهم ترا به امرى مأمور نمايم ، امام جعفر صادق عرض كرد : مرا به هر امرى كه ميخواهى مأمور فرما ؛ فرمود : نامه و دواتى براى من حاضر كن ! موقعى كه نامه و دوات را حاضر كرد وصيّت نامهء ظاهرى براى امام جعفر صادق عليه السّلام نوشت و فرمود تا گروهى از قريش را دعوت كنند ؛ چون عده‌اى از قريش را دعوت كردند ، امام محمّد باقر عليه السّلام آنان را براى آن وصيّتى كه كرده بود شاهد گرفت . 2 - از جابر روايت شده كه گفت : امام باقر عليه السّلام فرمود : اى جابر ، من نام اين فرزندم را احمد نهادم ، ولى چون براى ( امر امامت ) او ترسيدم او را جعفر ناميدم . نظير اين روايت را سدير صيرفى نيز روايت كرده است . 3 - از جابر جعفى و عنبسة بن مصعب روايت شده كه از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام راجع به امر قائم پرسش نمودند ؟ آن بزرگوار